Dlaczego "sztywna" architektura to najlepszy przyjaciel Twojego AI?

W Kodiwo kiedyś spotkaliśmy się z pytaniem: „Dlaczego polecacie NestJS, skoro Express jest prostszy i daje więcej swobody?”. Odpowiedź jest przewrotna - właśnie ta „swoboda” jest największym wrogiem jakości, gdy do klawiatury siada sztuczna inteligencja. W tym artykule przyjrzymy się, dlaczego narzucanie sztywnych ram architektonicznych sprawia, że NestJS radzi sobie z generowaniem kodu o niebo lepiej niż jego lżejsi konkurenci, i jak to wpływa na stabilność Twojego biznesu.

Paradoks „Pustego płótna”

Wyobraź sobie, że prosisz AI o namalowanie obrazu, mówiąc tylko: „namaluj coś ładnego”. Efekt może być zachwycający, ale równie dobrze może być surrealistycznym chaosem. A teraz wyobraź sobie, że dajesz AI kolorowankę z wyraźnymi konturami i mówisz: „wypełnij te pola odpowiednimi kolorami”. Prawdopodobieństwo błędu spada niemal do zera.

Dokładnie tak wygląda różnica między Express.js a NestJS w kontekście Generative AI. Express.js to framework nieopiniotwórczy. Daje programiście (i AI) czystą kartkę. Nie narzuca struktury katalogów, sposobu obsługi błędów czy wzorców architektonicznych. Dla doświadczonego seniora to wolność. Dla modelu językowego (LLM), który działa na zasadzie probabilistyki, to wysoka entropia - czyli nieskończona liczba możliwości popełnienia błędu. Gdy prosimy AI o „dodanie endpointu użytkownika” w Expressie, model musi zgadywać:

• Czy logikę wrzucić bezpośrednio do kontrolera?

• A może stworzyć oddzielny serwis?

• Gdzie umieścić walidację? W middleware? Wewnątrz funkcji?

• Jak obsłużyć błędy?

W rezultacie, bez precyzyjnego nadzoru, AI często generuje kod niespójny - raz używa jednego wzorca, w kolejnym pliku innego. Prowadzi to do zjawiska, które w audytach jakości kodu w Kodiwo obserwujemy nagminnie: tzw. „spaghetti code”, który działa, ale jest koszmarem w utrzymaniu.

Architektura jako „Prompt” dla AI

NestJS podchodzi do tematu zupełnie inaczej. Jest silnie ustrukturyzowany i opiniotwórczy. Czerpiąc inspiracje z Angulara, wymusza podział na Moduły, Kontrolery i Serwisy. Dlaczego AI to kocha? Ponieważ ta sztywna struktura działa jak poznawcze rusztowanie. Kiedy AI widzi projekt w NestJS, nie musi „wymyślać” architektury na nowo. Ograniczenia frameworka drastycznie zawężają pole poszukiwań poprawnego rozwiązania.

Modułowość to kontekst

W NestJS podstawową jednostką jest Moduł. Dla agenta AI moduł to „zamknięty kontekst”. Jeśli prosimy o wygenerowanie funkcji logowania, AI wie (ponieważ wymusza to framework), że musi stworzyć AuthModule, AuthService i AuthController. Ta powtarzalność sprawia, że kod generowany przez AI jest deterministyczny i przewidywalny. W projektach opartych na Expressie AI często generuje „osierocone” pliki, zapominając o ich zaimportowaniu w głównym pliku aplikacji. W NestJS mechanizm dekoratora @Module z tablicą imports i providers niejako „zmusza” AI do poprawnego spięcia zależności.

Dekoratory jako drogowskazy

Siłą NestJS są dekoratory. Dla człowieka to tylko składnia, ale dla LLM to potężne metadane semantyczne. Dekorator @Body(ValidationPipe) mówi modelowi wprost: „tutaj wchodzą dane, które muszą zostać zwalidowane”. W Expressie AI musi „pamiętać” o wywołaniu biblioteki walidującej (np. Joi lub Zod) wewnątrz funkcji, co jest częstym miejscem powstawania błędów logicznych. W NestJS ten proces jest deklaratywny - AI po prostu dokłada odpowiedni klocek, a framework dba o resztę.

"Project Weaver" - dowód z pola walki

Ciekawym przykładem, na który natrafiliśmy w analizach branżowych, jest inicjatywa „Project Weaver” firmy Profiq. Postawili sobie za cel stworzenie autonomicznego „Inżyniera AI”. Ich wnioski były jednoznaczne: AI ma ogromne problemy, gdy świat jest zbyt otwarty.

Wnioski z ich eksperymentu idealnie pokrywają się z naszym doświadczeniem w Kodiwo. W środowiskach bez sztywnych ram (jak czysty Node.js/Express), AI zaczynało „halucynować” wzorce projektowe - w jednym miejscu stosowało Singleton, w innym Fabrykę, tworząc niespójną hybrydę. Wybór NestJS pozwolił im narzucić AI „mapę mentalną”. Dzięki temu, że framework wymusza separację odpowiedzialności (logika w Serwisach, HTTP w Kontrolerach), AI zachowywało się bardziej jak programista średniego szczebla (Mid), a nie chaotyczny Junior.

Typy i DTO: Polisa ubezpieczeniowa przed błędami

Kolejnym argumentem za wyższością NestJS w generowaniu kodu jest jego nierozerwalny związek z TypeScriptem i koncepcją DTO (Data Transfer Objects).

W prostszych frameworkach AI często myli typy danych lub odwołuje się do nieistniejących właściwości obiektu (np. req.user.id vs req.user._id). W JavaScript błąd ten wyjdzie dopiero na produkcji. W NestJS, dzięki silnemu typowaniu, edytor (lub proces kompilacji) „krzyczy” na czerwono jeszcze zanim uruchomisz kod.

Co więcej, zaawansowane agenty AI potrafią wykorzystać te błędy kompilacji do autokorekty. Jeśli AI wygeneruje błędny kod w NestJS, kompilator TypeScript dostarczy mu precyzyjny komunikat błędu, co pozwala modelowi na skuteczną naprawę pomyłki. Zastosowanie klas DTO z dekoratorami class-validator (np. @IsString(), @IsOptional()) to dla AI gotowy schemat działania. Zamiast pisać skomplikowaną logikę if-else do sprawdzania danych wejściowych (co jest podatne na błędy), AI generuje prostą klasę. To eliminuje całą kategorię trywialnych błędów związanych z walidacją danych, które często wyłapujemy podczas testowania aplikacji naszych klientów.

Obsługa błędów: Siatka bezpieczeństwa

To obszar, w którym „wolność” Expressa bywa zgubna dla kodu generowanego przez maszyny. W Expressie obsługa błędów zależy w dużej mierze od kolejności middleware'ów. Jeśli AI wygeneruje nową trasę i wklei ją po handlerze błędów, kod nigdy nie zadziała poprawnie. Jeśli zapomni o next(error) w bloku catch, aplikacja może „wisieć” w nieskończoność.

NestJS rozwiązuje ten problem systemowo poprzez Exception Filters. Niezależnie od tego, co „wymyśli” AI wewnątrz kontrolera, jeśli rzucony zostanie błąd, globalny filtr przechwyci go i sformatuje w bezpieczny sposób. Dla biznesu oznacza to jedno: stabilność. Nawet jeśli kod wygenerowany przez AI nie jest idealny, sztywne ramy frameworka (Guardy, Interceptory, Filtry) zapobiegają krytycznym awariom całej aplikacji. To jak jazda samochodem z systemem utrzymania pasa ruchu - nawet jeśli kierowca (AI) na chwilę straci koncentrację, system nie pozwoli zjechać do rowu.

Czy to oznacza koniec prostszych frameworków?

Absolutnie nie. Express.js czy Fastify nadal świetnie sprawdzą się w małych mikroserwisach, prototypach czy funkcjach serverless. Warto jednak zauważyć istotną zmianę paradygmatu. Historycznie, gigantyczny sukces technologii takich jak WordPress, React czy Next.js wynikał w dużej mierze z ich niskiego progu wejścia - pozwalały one programistom na szybki start i ogromną dowolność. Jednak to, co było zaletą dla człowieka, w dobie automatyzacji staje się pułapką. Algorytmy nie potrzebują „łatwości” i swobody, lecz determinizmu i jasnych drogowskazów, by działać skutecznie i nie generować długu technologicznego.

W momencie, gdy budujemy złożony system wspierany przez generatywne AI, „sztywność” NestJS przestaje być barierą, a staje się fundamentem stabilności. NestJS nie zabiera wolności - on zabiera ryzyko chaosu.

Planujesz modernizację swojego systemu lub zastanawiasz się, czy Twój obecny kod jest gotowy na skalowanie i integrację z AI? W Kodiwo na co dzień pomagamy firmom układać technologię tak, by służyła biznesowi, a nie generowała dług technologiczny. Zobacz, jak możemy wesprzeć Twój projekt poprzez monitorowanie postępów prac developerskich lub modernizację i utrzymanie aplikacji. Porozmawiajmy o Twojej architekturze.